“Otóż najczęściej okresiłbym swoją profesję jako bycie tłumaczem. Tylko tłumaczem nie z języka na język – ale z kultury na kulturę. (…) Świat kultur nie jest światem hierachicznym (było to wówczas bluźnierstwo dla wszystkich eurocentryków), że nie ma kultur wyższych i niższych, że wszystkie są równe, tylko po prostu – różne.”

Ryszard Kapuściński, “Autoportret reportera”

Proszę bardzo, nawet w ramach rozważań na temat rodzajów miłości i przyjemności (miłość-potrzeba, miłość-dar, przyjemność-potrzeba, przyjemność-upodobanie…), ich relacji i przekształceń, znajdzie się miejsce na przykład z rodziny “kognitywistyki wina”:P

“Czego zapowiedzią są przyjemności-upodobania, nie da się tak łatwo zdefiniować. Przede wszystkim są one punktem wyjściowym wszystkich naszych doznań w dziedzinie piekna. Niepodobna wytyczyć granicy, poniżej której tego rodzaju przyjemności można nazwać “zmysłowymi”, a powyżej “estetycznymi”. Doznania eksperta oceniającego czerwone wino zawierają już pierwiastki skupienia, zdolności sądzenia, zdyscyplinowanej spostrzegawczości, których nie można nazwać zmysłowymi; doznania muzyka zawierają jeszcze pierwiastki, które można by określić jako zmysłowe. Nie ma tu granicy, przeciwnie, istnieje nieprzerwana ciągłość między zmysłową przyjemnością, spowodowaną zapachami w ogrodzie, a rozkoszowaniem się okolicą (czyli jej pięknem) jako całością, a nawet rozkoszowaniem się malarstwem lub poezją związanymi z nią.”
Clive Staples Lewis “Cztery miłości”

“Cóż wiesz o pięknem? Kształtem jest miłości” C.K. Norwid

To nie jest kraj dla starych ludzi – powinno wisieć nad wejściami do poczekalni polskich przychodni;) Ale tak serio i a propos filmu pod tym tytułem (“To nie jest kraj dla starych ludzi”) genialnych braci Coen – zwróciłam uwagę na sposób przedstawienia postaci Chigurah – psychopatycznego mordercy. Gra go (świetny!) Javier Bardem.
Jednym z tematów festiwalu jest “Dyskusja ze złem”. Zawiesiłam się na chwilę nad tym przewrotnym zwrotem… Czy ze złem, takim upostaciowanym sukinsynem, można dyskutować? I przypomniałam sobie moment z filmu, gdy przyszła, kolejna ofiara pyta swojego oprawcy “Dlaczego to robisz? Nie musisz tego robić” – “Wszyscy mnie o to pytają…” Po czym przekonuje ją, że musi to zrobić, bo wynika to z “umowy”, jaką zawarł z jej mężem. Trzyma się swoich chorych zasad. Cóż, zasady zobowiązują…
Aha, i wydaje mi się, że ten pan był także pozbawiony poczucia humoru. To też jest bardzo symptomatyczne ;]

http://www.mojeopinie.pl/

Ot, subiektywny portal;)

W “Pawiu Królowej” był taki pastiszowy program “Uważaj razem z nami”;) Chcesz mieć opinię – znajdź ją sobie w internecie!

„la la la dużo jest opinii, więcej jeszcze poglądów, jedne lepsze inne gorsze czy coś tam, tak łatwo w pajęczynę nieprawdy się zaplątać, je je je, ale ty się temu nie poddaj, razem z nami uważaj, razem z nami jaka jest prawda się dowiedz, razem z nami miej poglądy”…

“Zachód ponosi winę za całą historię niewolnictwa, kolonializmu, postkolonializmu. To Zachód odpowiada za kształt niepodległej Afryki, za jej niepowodzenia. Porzucają Afrykę, Europejczycy pozostawili tam nierozwiązane problemy. Najgorzej wygląda sytuacja w koloniach tych europejskich państw – Portugalii, Włoch, Belgii – które dawniej same były słabe, ale marzyły o koloniach bardziej ze względów prestiżowych niż gospodarczych. Polska też domagała się kolonii na Madagaskarze, w Angoli albo Liberii, funkcjonowała u nas Liga Morska i Kolonialna.”

Ryszard Kapuściński, “Rwący nurt historii. Zapiski o XX i XXI wieku”

Niewolnictwo, kolonializm, imperializm… wielkie hańby w historii Europy. Pamiętajmy o tym, gdy zacznie nam się wydawać, że jako Europejczycy jesteśmy bardziej “oświeceni” niż narody innych kontytentów. Dziwne, jak często za potęgą państw, narodów stoi jakieś Wielkie Historyczne Świństwo – Stany Zjednoczone – zbudowane na niewolnictwie i wynaturzonym chrześcijaństwie, Wielka Brytania – podbijająca narody dookoła i za morzem, Szwajcaria – pralnia brudnych pieniędzy…  Im wyżej w hierachi światowej, tym więcej za uszami. (A może tak chcemy sobie to tłumaczyć jako obywatele państwa średnio rozwiniętego z dużymi ambicjami?) Duma narodowa chyba nie powinna się opierać na wierze w “potęgę” ojczyzny. Więc na czym? Może w ogóle, jak to sugeruje Ryszard Kapuściński, czas porzucić “myślenie plemienne”?

Słyszeliście o tym nowym filmie? Grupa zbuntowanych powstańców rozprawia się krwawo z niemieckimi jeńcami w czasie Powstania Warszawskiego! Nie słyszeliście? No i słusznie, bo w Polsce takich filmów się nie kręci i pewnie nigdy nie nakręci;)

Ale w Stanach, i owszem:

http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,100958,7033064,Leki_w_czasach_popkultury.html

“W takich czasach żyjemy, że popkultura musi leczyć nasze traumy. A to bardzo poważne zadanie.”

Czy chcemy, aby popkultura właśnie w ten sposób nas “leczyła”? Mi osobiście ta filozofia “zemsty” bardzo nie odpowiada, Eli Roth ma swoją artystyczną wizję, ale dla mnie to trochę dorabianie ideologii do horrorów.

I znowu artykuł z mojego ogródka:

http://wyborcza.biz/biznes/1,101562,7063982,Wymiecmy_spod_koldry_brudy_informatyzacji.html

Nawet parę ciekawych komentarzy w dyskusji. Nie wiem, na ile wypowiadający się analityk jest niezależny, chociaż wg mnie dobrze, że zajmuje się analizą “biznesowo”. No i pojawia się odwieczny problem rynku informatycznego – “na miarę” czy z supermarketu?

Ciekawostka – autorytety inżynierii finansowej krytykują postępowanie banków:

http://www.rp.pl/artykul/19421,351027.html

Zawsze mi się wydawało, że ta inżynieria jednak nie jest aż tak skomplikowana, ale jak pokazuje praktyka nawet najprostsze instrumenty (patrz opcja walutowa) można odpowiednio “zaciemnić”…

To nie skup dewiz;), ale dwa bardzo ciekawe eseje Virginii Woolf: “Własny pokój”, w którym analizuje materialne, społeczne i psychologiczne uwarunkowania pisarstwa kobiet oraz “Trzy gwinee” – protest przeciwko wojnie i krytyka postawy, która wojnę rodzi.

500 funtów i własny pokój to przyjęte przez VW umowne, minimalne warunki pozwalające kobiecie na pracę twórczą, tu – pisarską. 3 gwinee, z których każdą chce przeznaczyć na inny cel związany z przeciwdziałaniem wojnie, to symbol i pretekst do opisania wsparcia, jakie może udzielić…

Autorka patrzy na te problemy w kontekście Anglii, końca lat 30-tych XX wieku, ale wiele uwag jest jakże trafnych i nadal aktualnych: “Dla osiągnięcia intelektualnej swobody potrzebne są odpowiednie środki materialne” czy “Silne emocje nie sprzyjają spokojnej analizie”. Zresztą, jak słusznie i smutnie zauważa, niewiele się zmienia, skoro dziecko z biednej robotniczej rodziny miało wtedy takie same szanse na edukacje, jak dziecko ateńskiego niewolnika…

Chociaż w wielu miejscach się z nią nie zgadzam, razi mnie jej “nadwrażliwość”, to biorąc pod uwagę czasy, w których żyła, podziwiam jej krytyczny i, jak sama przyznała, niewykształcony rozum:)

Czyli kolejny, modny, nadużywany w czasie kryzysu “buzz word”. Czy powstaną nowe, innowacyjne modele biznesowe? Czy skończy się na “derekrutacji” i zatrudnianiu “cost-killer” ‘ów?

http://www.rp.pl/artykul/2,317776_Trzeba_zdjac_menedzerom_klapki_z_oczu_.html

Czy naprawdę innowację są receptą na całe zło?