http://www.koniecswiata.net/

jak się spakować, czyli znany problem algorytmiczny pakowania plecaka ;] Okazuje się, że dziewczyny oprócz stroju małego Indiany Jonesa mogą wziąć jakąś ładną sukienkę:

http://www.koniecswiata.net/poradnik/dziewczyna-w-podrozy-co-zabrac/

… co zabrać do kosmetyczki:

http://www.koniecswiata.net/poradnik/packlista-klimat-goracy/

… i jak nie niszczyć świata:

http://www.koniecswiata.net/poradnik/jak-nie-niszczyc-swiata/

czyli nie niszczmy jamniczka!

zgodnie z radą autora – nie będę kupować książek, będę kupować bilety – na koniec świata i z powrotem! Od czegoś trzeba zacząć;)

Trochę alternatywnej, zbuntowanej ekonomii w wydaniu „British”. Ekonomia nie musi być nudna ;]

Autor opiera się na badaniach socjologicznych, z definicji – naukowych, ale  wysnuwa na ich podstawie wnioski niekoniecznie naukowe, raczej mówiące o kondycji duszy współczesnego człowieka. I nie uderza przy tym w stary dzwon i pieśń dziadów kalwaryjskich o „upadku autorytetów”, „pemisywiźmie” etc… Mówi o nadziei, o pragnieniach, mistyce, o instytucji Kościoła, o zmianach w postawach ludzi, o wolności, solidarności, wspólnotach, samostanowieniu, równości płci… i mówi o tym językiem, który nie drażni (!) mało pobożnych lub niewierzących ludzi – przetestowałam na moim atopowym guście;), a muszę przyznać, że bardzo wiele tego typu książek mnie mocno drażni, np. na „Dzikie serce” i „Urzekająca” Eldridgów nadal mam, niestety, reakcję alergiczną…

Polecam.

„Kościoły powinny zrobić wszystko, co w ich mocy, by eliminować autorytaryzm i zachęcać do życia w wolności”.

„Niestety, zamiast tego zwykle wybiera się drogę podporządkowania człowieka normom i pouczającym go autorytetom.”

„Nawet papież, „pontifex maximus”, pełniący jasno określoną funkcję religijną, bywa traktowany jako kryjówka dla czyjegoś niedojrzałego „ja”.”

„(…) o dramacie współczesnej kultury, która próbowała szukać pociechy w doczesnościi w samej sobie, a przede wszystkim o nadziei na to, że nasza bezdomna dusza, błąkająca się po niegościnnym świecie, będzie mogła zadomowić się wreszcie w tej Tajemnicy, którą w języku religijnym z dawien dawna nazywamy Bogiem.”

„Takie doświadczenie uwalnia od lęku. I solidaryzuje. Uzdalnia do solidarności. Jest w nas wtedy coraz mniej lęku o siebie, a coraz więcej otwarcia na innych.”

Ryszard Kapuściński, „Autoportret reportera”

„Czego zapowiedzią są przyjemności-upodobania, nie da się tak łatwo zdefiniować. Przede wszystkim są one punktem wyjściowym wszystkich naszych doznań w dziedzinie piekna. Niepodobna wytyczyć granicy, poniżej której tego rodzaju przyjemności można nazwać „zmysłowymi”, a powyżej „estetycznymi”. Doznania eksperta oceniającego czerwone wino zawierają już pierwiastki skupienia, zdolności sądzenia, zdyscyplinowanej spostrzegawczości, których nie można nazwać zmysłowymi; doznania muzyka zawierają jeszcze pierwiastki, które można by określić jako zmysłowe. Nie ma tu granicy, przeciwnie, istnieje nieprzerwana ciągłość między zmysłową przyjemnością, spowodowaną zapachami w ogrodzie, a rozkoszowaniem się okolicą (czyli jej pięknem) jako całością, a nawet rozkoszowaniem się malarstwem lub poezją związanymi z nią.”
Clive Staples Lewis „Cztery miłości”

„Cóż wiesz o pięknem? Kształtem jest miłości” C.K. Norwid

Ot, subiektywny portal;)

W „Pawiu Królowej” był taki pastiszowy program „Uważaj razem z nami”;) Chcesz mieć opinię – znajdź ją sobie w internecie!

„la la la dużo jest opinii, więcej jeszcze poglądów, jedne lepsze inne gorsze czy coś tam, tak łatwo w pajęczynę nieprawdy się zaplątać, je je je, ale ty się temu nie poddaj, razem z nami uważaj, razem z nami jaka jest prawda się dowiedz, razem z nami miej poglądy”…

Ryszard Kapuściński, „Rwący nurt historii. Zapiski o XX i XXI wieku”

Niewolnictwo, kolonializm, imperializm… wielkie hańby w historii Europy. Pamiętajmy o tym, gdy zacznie nam się wydawać, że jako Europejczycy jesteśmy bardziej „oświeceni” niż narody innych kontytentów. Dziwne, jak często za potęgą państw, narodów stoi jakieś Wielkie Historyczne Świństwo – Stany Zjednoczone – zbudowane na niewolnictwie i wynaturzonym chrześcijaństwie, Wielka Brytania – podbijająca narody dookoła i za morzem, Szwajcaria – pralnia brudnych pieniędzy…  Im wyżej w hierachi światowej, tym więcej za uszami. (A może tak chcemy sobie to tłumaczyć jako obywatele państwa średnio rozwiniętego z dużymi ambicjami?) Duma narodowa chyba nie powinna się opierać na wierze w „potęgę” ojczyzny. Więc na czym? Może w ogóle, jak to sugeruje Ryszard Kapuściński, czas porzucić „myślenie plemienne”?

Ale w Stanach, i owszem:

http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,100958,7033064,Leki_w_czasach_popkultury.html

„W takich czasach żyjemy, że popkultura musi leczyć nasze traumy. A to bardzo poważne zadanie.”

Czy chcemy, aby popkultura właśnie w ten sposób nas „leczyła”? Mi osobiście ta filozofia „zemsty” bardzo nie odpowiada, Eli Roth ma swoją artystyczną wizję, ale dla mnie to trochę dorabianie ideologii do horrorów.

http://wyborcza.biz/biznes/1,101562,7063982,Wymiecmy_spod_koldry_brudy_informatyzacji.html

Nawet parę ciekawych komentarzy w dyskusji. Nie wiem, na ile wypowiadający się analityk jest niezależny, chociaż wg mnie dobrze, że zajmuje się analizą „biznesowo”. No i pojawia się odwieczny problem rynku informatycznego – „na miarę” czy z supermarketu?